Demencja starcza
Demencja starcza inaczej nazywana starczym otępieniem.
Zdecydowałem się napisać o demencji, ponieważ jest to jedna z najczęstszych chorób, z jakimi mają do czynienia opiekunowie/opiekunki osób starszych . Sam z doświadczenia wiem, że wiedza o danej chorobie i jej objawach jest bardzo pomocna w tej pracy. Dzięki temu wiemy, co nas czeka i możemy, dzięki temu lepiej zrozumieć zachowania czy reakcje osoby , którą się opiekujemy.
Jest to choroba, która w dużej mierze dotyka osoby starsze, jednak nie jest to zasadą i może też pojawić się w młodszym wieku. Głównymi objawami tej choroby jest:
- Osłabienie organizmu.
- Brak chęci do pracy, czy wykonywania jakichś czynności, ponieważ mają z nimi duże trudności.
- Zapominanie podstawowych rzeczy (np. dziadek nie wiedział co ma robić w czasie śniadania jak ma sobie posmarować chleb i zrobić kanapkę )
- Gubienie i przekładanie różnych rzeczy (dziadek włożył pilota od telewizora do etui po okularach)
- Problemy z wysławianiem się (dziadek chciał mi coś powiedzieć, ale brakowało mu w pewnym momencie odpowiednich słów, które zastępował innymi, co często nie miało sensu)
- Problemy z pamięcią (potrafił ze szczegółami opowiadać mi o tym, co było na wojnie, ale nie wiedział co jadł na obiad )
- Problemy z rozpoznawaniem członków rodziny (dziadek mylił swoich synów , czy nie rozpoznawał swojego siostrzeńca)
- Dezorientacja (Dziadek nie wiedział często gdzie jest )
- Urojenia i halucynacje (dziadek widział szatana w domu, a inny swoje zmarłe rodzeństwo)
- Utrata kontroli nad czynnościami fizjologicznymi, za czym również idzie spadek wagi
Z racji tego, że demencja jest wynikiem zmian w strukturze mózgu, to nie da się jej całkowicie wyleczyć. Jedynie co można zrobić, to zapobiegać jej postępowaniu przez ćwiczenie mózgu. Bardzo pomocna w tym może być gra w karty, warcaby, rozwiązywanie krzyżówek, sudoku jak i czytanie. Mobilizacja do większej ilości ruchu, jak i odpowiednia dieta, bogata w witaminy oraz nasycone kwasy tłuszczowe może spowolnić postępowanie tej choroby. Niestety często się o tym zapomina, ponieważ myślimy, że leczenie farmakologiczne załatwi sprawę, co nie zawsze jest prawdą.
Jest to choroba , która prawie całkowicie uzależnia nas od pomocy drugiej osoby. Ludzie chorzy na demencję nie są w stanie samemu normalnie funkcjonować. Trzeba im poświęcać wiele uwagi, wspierać oraz otaczać troską. Opiekun takiej osoby powinien charakteryzować się przede wszystkim dużą cierpliwością i zrozumieniem dla osoby, którą ma pod swoją opieką. Nie jest to często łatwe, gdy trzeba poświęcić np. godzinę czasu na śniadanie z dziadkiem. Kiedy trzeba mu co chwilę mówić co ma zrobić, aby zjadł śniadanie. Oni często zapominają nawet o tym że mając pokarm w ustach muszę go pogryźć i połknąć.
Może być też tak, że osoby te będą agresywne w stosunku do nas. Sam miałem kiedyś taką sytuację, że gdy chciałem dziadka przesadzić to się wystraszył i uderzył mnie w twarz . Dlatego warto takim osobom zawsze mówić co się będzie robiło, aby miały świadomość tego, co się zaraz stanie. Dzięki temu można uniknąć niemiłych sytuacji takich, jaka mnie spotkała.
Jeżeli miałeś/miałaś kontakt z osobą chorą na tą chorobę, może w swojej rodzinie, lub opiekowałaś/opiekowałeś się kimś chorym na demencję to zapraszam do komentowania i polubienia strony.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)

Tak to prawda
OdpowiedzUsuń